18 ΧΡΥΣΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΤΕ ΣΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Τα Φροντιστήρια Μ.Ε.
- Πληροφορικής ΝΕΑ ΓΝΩΣΗ σας συμβουλεύουν για το τι πρέπει να κάνετε την περίοδο των εξετάσεων. Λοιπόν :
1)
Διαβάστε προσεκτικά τα θέματα . Το βασικότερο λάθος των μαθητών είναι ότι δεν διαβάσουν όπως πρέπει τα θέματα, έχουν κάτι στο μυαλό τους και νομίζουν ότι αυτό τους ζητούν.
2)
Δεύτερο βήμα είναι η κατάταξη των δεδομένων . Αυτό βοηθά να σκεφτούμε ποιον δρόμο θα ακολουθήσουμε για τη λύση του προβλήματος.
3)
Ξεκινάμε να γράφουμε πρώτα τα θέματα που γνωρίζουμε καλύτερα. Αυτό μας δίνει κουράγιο και δύναμη για την συνέχεια.
4)
Μοιράστε τον χρόνο σωστά για να προλάβετε την επεξεργασία όλων των θεμάτων.
5)
Όταν κάτι δεν το γνωρίζουμε προχωράμε στο επόμενο θέμα. Δεν σταματάμε ποτέ . Στόχος μας είναι να μαζέψουμε όσες πιο πολλές μονάδες μπορέσουμε.
6)
Δεν σβήνουμε ποτέ ότι έχουμε γράψει. Πολλοί μαθητές από ανασφάλεια σβήνουν σωστά θέματα και απαντήσεις.
7)
Στα θεωρητικά μαθήματα να προσέχουμε στην σωστή αναπαραγωγή των λέξεων – εκφράσεων του κειμένου.
8)
Στα θετικά μαθήματα προσοχή στα υποερωτήματα . Τις περισσότερες φορές τα συμπεράσματα των πρώτων ερωτήσεων χρησιμοποιούνται στα επόμενα. Να προσπαθούμε να επαληθεύσουμε ότι έχουμε βρει .
9)
Στην έκθεση αποφεύγετε λάθη όπως : α) επαναλήψεις νοημάτων β) άτακτη παράθεση σκέψεων, γ) κυκλική πορεία στην ανάπτυξη των θεμάτων, δ) προβολή μιας παράλογης σκέψης.
10)
Πολλές φορές οι βαθμολογητές επισημαίνουν ότι τα κείμενα μοιάζουν ακατανόητα και θέλουν αποκωδικοποίηση . Προσέξτε λοιπόν στην διατύπωση του γραπτού σας.
11)
Όταν τελειώσετε με το πρώτο θέμα να ξέρετε ότι ήδη έχετε πάρει τις πρώτες σας μονάδες.
12)
Αν το θέμα με το οποίο θέλετε να ξεκινήσετε , γιατί το ξέρετε , δεν σας έρχεται στο μυαλό , μην πανικοβληθείτε. Κλείστε τα μάτια και προσπαθήστε να θυμηθείτε την σελίδα του βιβλίου ή των σημειώσεων σας όπου υπάρχει το αντίστοιχο θέμα.
13)
Πριν γράψετε την απάντηση , υπογραμμίστε τις λέξεις – κλειδιά του θέματος.
14)
Μη θεωρείτε ότι ο βαθμολογητής θα καταλάβει κάτι που για σας είναι αυτονόητο και έτσι να είστε πιο αναλυτικοί στις απαντήσεις.
15)
Μα ξεχνάτε ότι ο βαθμολογητής είναι άνθρωπος και έτσι το γραπτό σας να μην έχει άσκημα γράμματα ή πολλές παραπομπές.
16)
Όταν στην απάντηση σας γράψετε διάφορα παραδείγματα μην γράψετε την λέξη και τα λοιπά θεωρώντας ότι ο βαθμολογητής τα γνωρίζει. Πρέπει να τα αναφέρεται όλα αναλυτικά.
17)
Μην αγχώνεστε όταν κάποιο μαθητές έχουν τελειώσει και έχουν φύγει από την αίθουσα των εξετάσεων. Να εξαντλείτε το τρίωρο που έχετε στη ν διάθεση σας.
18)
Μην κοιτάτε τις απαντήσεις που δίνουν διάφοροι έξω από τα εξεταστικά κέντρα , γιατί θα σας δημιουργήσει άγχος και εμπόδιο για την συνέχεια των εξετάσεων. ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !!!
H εγκύκλιος με τις αλλαγές των Πανελληνίων Eξετάσεων Kαι επισήμως ανακοινώθηκαν στα Λύκεια της χώρας οι αλλαγές στο σύστημα πρόσβασης στην Tριτοβάθμια Eκπαίδευση, που θα ισχύσουν από τις Πανελλήνιες Eξετάσεις του 2006. Xθες, από το υπουργείο Παιδείας εστάλη στα σχολεία η εγκύκλιος που προβλέπει τις δύο βασικές αλλαγές: τη μείωση των πανελλαδικώς εξεταζομένων μαθημάτων από 9 σε 6 και την καθιέρωση βαθμολογικού ορίου πρόσβασης στο μισό τού άριστα (είτε στα μόρια είτε στον γενικό βαθμό πρόσβασης). Bαθμολογικό όριο που, βέβαια, θα αφήσει εκτός Tριτοβάθμιας Eκπαίδευσης αρκετούς υποψηφίους και -κατ’ επέκτασιν- κενές θέσεις κυρίως στα περιφερειακά TEI. Eνδεικτικά, στις φετινές Πανελλήνιες Eξετάσεις συνολικά 38.942 υποψήφιοι σε 89.318
(43,59%) είχαν γενικό βαθμό πρόσβασης κάτω από τη βάση. Eιδικότερα, θα ισχύσουν τα ακόλουθα: -Oι υποψήφιοι θα εξετάζονται στα 4 μαθήματα της Kατεύθυνσης που θα δηλώσουν, στην Eκθεση και σε ένα ακόμη μάθημα Γενικής Παιδείας, που θα επιλέξουν ανάμεσα στη Bιολογία, τη Φυσική, την Iστορία, τα Mαθηματικά / Στατιστική. Tο «κλειδί» είναι το 6ο μάθημα καθώς καθορίζει και το δεύτερο επιστημονικό πεδίο σχολών που θα δηλώσει ο κάθε υποψήφιος. Για παράδειγμα, οι υποψήφιοι της θεωρητικής κατεύθυνσης έχουν κλίση στα Aρχαία, στην Iστορία, στη Λογοτεχνία, και στα Λατινικά στα οποία και εξετάζονται ως μαθήματα Kατεύθυνσης. Για τον ίδιο λόγο και όλοι δηλώνουν τις σχετικού περιεχομένου σχολές του 1ου επ. πεδίου (Φιλολογίες, Nομική, MME, Πολιτικές Eπιστήμες). -Eάν θέλουν να περιοριστούν μόνο στο 1ο πεδίο (χωρίς να δηλώσουν και δεύτερο), τότε ως έκτο μάθημα εύλογα θα προτιμήσουν την Iστορία Γενικής Παιδείας. Eάν, όμως, θέλουν ως δεύτερη επιλογή το 2ο πεδίο (τμήματα Φυσικής, Xημείας, Mαθηματικών κ.λπ.) πρέπει ως έκτο μάθημα να επιλέξουν τα Mαθηματικά. Eάν προτιμήσουν ως δεύτερη επιλογή το 3ο επ. πεδίο (Iατρικές), πρέπει ως έκτο μάθημα να επιλέξουν τη Bιολογία. Eάν προτιμήσουν το 4ο πεδίο (Πολυτεχνεία), πρέπει ως έκτο μάθημα να επιλέξουν τα Mαθηματικά. Kανένας υποψήφιος δεν μπορεί να δηλώσει το 5ο πεδίο αν δεν εξετασθεί στα δύο μαθήματα αυξημένης βαρύτητας του πεδίου (Aρχές Oικονομικής Θεωρίας, Mαθηματικά Γενικής Παιδείας). -Oι υποψήφιοι θα πρέπει να έχουν τουλάχιστον ή γενικό βαθμό πρόσβασης 10 ή το μισό του άριστα των μορίων. Στις περισσότερες σχολές (όπου δεν χρειάζεται εξέταση σε ειδικό μάθημα), η βάση των μορίων είναι 10.000 με άριστα τα 20.000 μόρια. Oταν για την εισαγωγή απαιτείται ειδικό μάθημα (ξένη γλώσσα, σχέδιο, μουσικά μαθήματα), τότε η βάση ανεβαίνει στα 11.000 μόρια ή στα 12.000 μόρια (ανάλογα με τον συντελεστή του ειδικού μαθήματος). Για παράδειγμα: Για τα τμήματα Φιλολογίας ο υποψήφιος πρέπει να έχει ή γενικό βαθμό πρόσβασης τουλάχιστον 10 ή τουλάχιστον 10.000 μόρια. Για τη Γερμανική Φιλολογία απαιτείται γενικός βαθμός πρόσβασης 10 ή 12.000 μόρια, αφού το ειδικό μάθημα έχει συντελεστή 2. Για το Tμήμα Tουριστικών Eπιχειρήσεων βαθμό 10 ή 11.000 μόρια (ειδικό μάθημα με συντελεστή 1). Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΔΙΕΤΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥ Μέχρι το 1999 ίσχυε για την εισαγωγή, στα Ανώτερα και Ανώτατα ιδρύματα του κράτους το σύστημα των «Δεσμών». Τότε όπως και τώρα, δεν υπήρχαν πανελλήνιες εξετάσεις στην Β΄ Λυκείου. Όμως οι υποψήφιοι που είχαν απαιτήσεις και υψηλούς στόχους ξεκινούσαν από το καλοκαίρι της Α΄ προς Β΄ Λυκείου την προετοιμασία τους, συμμετέχοντας στον διετή κύκλο προπαρασκευής μέσω του οποίου η πρόσβαση στις επιθυμούμενες Ανώτατες σχολές ήταν εφικτή. Οι καθοριστικές εξετάσεις για την επιτυχία του υποψηφίου , ήταν πάντοτε και είναι οι πανελλήνιες εξετάσεις της Γ΄ Λυκείου. Τα τελευταία χρόνια οι πανελλήνιες εξετάσεις στην Β΄ Λυκείου είχαν απλά τυπικό χαρακτήρα. Ήταν στην ουσία μία απλή πρόβα για τις πανελλήνιες εξετάσεις της Γ΄ Λυκείου. Όπως τότε επί «Δεσμών» , έτσι και τώρα, τα πράγματα για τις Ανώτατες και κυρίως τις περιζήτητες σχολές δεν έχουν αλλάξει. Οι θέσεις στα Ανώτατα Ιδρύματα και στις σχολές με προοπτική είναι το 10% του αριθμού των υποψηφίων, που επιθυμούν να εισαχθούν σ’ αυτές. Δηλαδή η αναλογία είναι «ένας στους δέκα» στις περισσότερες Ανώτατες σχολές. Πως λοιπόν ένας υποψήφιος μίας ανώτατης σχολής θα εξασφαλίσει την επιτυχία του; Όπως ακριβώς στο σύστημα των «Δεσμών» που έμπαιναν στον διετή κύκλο προπαρασκευής για τις «Πανελλήνιες Εξετάσεις» έτσι και με το νέο σύστημα απαιτείται ο υποψήφιος για τα Πανεπιστήμια και Πολυτεχνεία να μπει στον διετή κύκλο προπαρασκευής που ξεκινάει από το καλοκαίρι που θα τελειώσει την Α΄ Λυκείου και ολοκληρώνεται το καλοκαίρι που θα τελειώσει την Γ΄ Λυκείου με επιτυχή δοκιμασία και εισαγωγή του πλέον στη σχολή που επιθυμεί. Ένας από τους σοβαρότερους λόγους για τη διετή προετοιμασία είναι «το πώς διδάσκονται μερικά βασικά μαθήματα στο σχολείο» και ιδιαίτερα στην Α΄ Λυκείου. Παράδειγμα 1Ο είναι το μάθημα της φυσικής. Στην πρώτη Λυκείου οι καθηγητές στα περισσότερα σχολεία, δεν προλαβαίνουν να παραδώσουν βασικά κεφάλαια και μερικές φορές απλά να τα αναφέρουν χωρίς επεξεργασία. Έτσι κεφάλαια όπως το Έργο – η Ισχύς –η Ενέργεια δεν γίνονται καθόλου και άλλα κεφάλαια όπως Ορμή, Διατήρηση Ορμής γίνονται περιληπτικά. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα βασικά εργαλεία του μαθήματος όπως: το θεώρημα Μεταβολής της Κινητικής Ενέργειας και η Αρχή Διατήρηση της Ορμής να μην τα γνωρίζουν καθόλου οι μαθητές ή ελάχιστα να έχουν ασχοληθεί με αυτά. Πρέπει να τονίσουμε ότι τα κεφάλαια αυτά δεν είναι υποχρέωση των καθηγητών να τα διδάξουν ή να τα ζητήσουν αφού στην Α΄ Λυκείου στις τελικές εξετάσεις, μπορούν να βγάζουν εκτός εξεταστέας ύλης το 1/3 από αυτή που έχουν υποτίθεται διδάξει. Εδώ υπάρχει βασικά το πρόβλημα διότι η ύλη της Γ΄ Λυκείου είναι συνέχεια όχι μόνο της Φυσικής της Β΄ Λυκείου αλλά κυρίως της Φυσικής της Α΄ Λυκείου. Έτσι όταν οι μαθητές φτάνουν στην Γ΄ Λυκείου παρατηρούν ότι τα βιβλία τα οποία τους παρέχουν θεωρούν ότι αυτοί γνωρίζουν ύλη που δεν έχουν ποτέ διδαχθεί και επάνω σ’ αυτή προχωρούν σε κεφάλαια όπως η Απλή- Αρμονική- Ταλάντωση ή και το κεφάλαιο των Κρούσεων. Το καλοκαίρι μετά το τέλος της Α΄ Λυκείου, πιστεύουμε ότι είναι η καλύτερη εποχή για να διδαχθεί ο μαθητής όλα όσα είναι απαραίτητα από την Α΄ Λυκείου και να μάθει τα βασικά της Β΄ Λυκείου. Με αυτήν την προετοιμασία πιστεύουμε ότι ο μαθητής είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει με εμπιστοσύνη ασφάλεια και γνώσεις τη Β΄ Λυκείου και συγχρόνως να προετοιμάζεται για τη φυσική της Γ΄ Λυκείου ώστε με βοηθό το χρόνο να κατοχυρώσει τη γνώση της ύλης για την Γ΄ Λυκείου. Παράδειγμα 2Ο είναι τα μαθηματικά. Τα μαθηματικά είναι το βασικότερο μάθημα για όλες, σχεδόν, τις σχολές. Γι’ αυτό ο βαθμός στα μαθηματικά που θα πάρει ο υποψήφιος στη Γ΄ Λυκείου είναι καθοριστικός για τις δυνατότητες που του δίνει να εξασφαλίσει τη σχολή που επιθυμεί. Ο διετής κύκλος προετοιμασίας τον βοηθάει σ’ αυτό γιατί:
Ο χρόνος που δίνεται από το αναλυτικό πρόγραμμα για τα κεφάλαια που περιέχουν τις έννοιες αυτές είναι πολύ λίγος. Γι’ αυτό, χωρίς να ευθύνεται άμεσα ο μαθητής, ούτε οι καθηγητές, δημιουργούνται ελλείψεις και προβλήματα στην αφομοίωση της ύλης αυτής πάνω στην οποία στηρίζεται η ύλη της Γ΄ Λυκείου. Με τον διετή κύκλο προετοιμασίας δίνεται η δυνατότητα στον υποψήφιο το καλοκαίρι της Α΄ προς Β΄ Λυκείου να συμπληρώσει και να εμπεδώσει την ύλη αυτή, έτσι ώστε και στη Β΄ Λυκείου να μην έχει προβλήματα, αλλά να συνεχίσει την προετοιμασία του για να φτάσει με επιτυχία στις εξετάσεις της Γ΄ Λυκείου. Πολλοί μαθητές όταν φτάνουν στην Γ΄ Λυκείου διαπιστώνουν ότι έχουν αδυναμίες στις πράξεις που είναι απαραίτητες για την επεξεργασία και διατύπωση κάθε Μαθηματικού προβλήματος. Ο μαθητής που θα επιλέξει τον διετή κύκλο προετοιμασίας δεν θα βρεθεί στη δύσκολη αυτή κατάσταση. Το πρόβλημα των πράξεων θα αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά στη διάρκεια του καλοκαιριού από Α΄ προς Β΄ Λυκείου και στη διάρκεια της σχολικής χρονιάς της Β΄ Λυκείου Η αναγκαιότητα του διετούς κύκλου τεκμηριώνεται με τα παραπάνω επιχειρήματα αλλά κυρίως και με τα αδιάψευστα στοιχεία μιας παλαιότερης έρευνας αναφορικά με την πρόσβαση στις σχολές με την μεγάλη ζήτηση. Στην έρευνα αυτή η οποία καθίσταται ξανά επίκαιρη φαίνεται για παράδειγμα ότι το 94% των φοιτητών της Ιατρικής παρακολούθησαν τον διετή κύκλο προπαρασκευής. Για την έρευνα όμως αυτή όπως και άλλα επιχειρήματα θα επανέλθουμε μέσα από τις στήλες της εφημερίδας μας σε επόμενο τεύχος.
«Δημόσια Φροντιστήρια». (Γιατί κάποιοι ντρέπονται να το πουν;) Αν και οι λέξεις συχνά χρησιμοποιούνται, αναιδώς και αδίκως, ως κρυψώνες της πραγματικότητας, οι θεσμοί της «ενισχυτικής διδασκαλίας» και της «πρόσθετης διδακτικής στήριξης», δεν είναι τίποτα άλλο, παρά μια (καθ` όλα αξιέπαινη ως προς τις προθέσεις της) προσπάθεια του Υπουργείου Παιδείας να οργανώσει δημόσια φροντιστήρια. Κρίσεις οι οποίες δεν συνυπολογίζουν όλα τα δεδομένα είναι, απλώς, κρίσεις λανθασμένες… Χιλιάδες γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικοί συναντιούνται καθημερινά στις αίθουσες διδασκαλίας και στα γραφεία των ιδιωτικών φροντιστηρίων. Όλες οι έρευνες δείχνουν ότι, σε τεράστια ποσοστά, γονείς και παιδιά, εμπιστεύονται σε ιδιωτικό φροντιστήριο την προετοιμασία τους, ενόψει κρίσιμων εξετάσεων. Αυτήν την αλήθεια, τη γνωρίζουν πολύ καλά οι μαθητές που παρακολουθούν τα φροντιστηριακά μαθήματα, οι γονείς που στέλνουν τα παιδιά τους σε αυτά, οι καθηγητές που διδάσκουν τις (αμέτρητες) φροντιστηριακές ώρες και ολόκληρη η Ελληνική Κοινωνία που παρατηρεί τα τεκταινόμενα. Όταν όμως έρχεται η ώρα, για το καθ` ύλη αρμόδιο Υπουργείο Παιδείας, να αντιμετωπίσει και να κρίνει αυτήν την πραγματικότητα εξάγοντας τα αναγκαία συμπεράσματα, τότε ακριβώς οι «αρμόδιοι» κάτι… παθαίνουν και την αγνοούν. Το αποτέλεσμα; Ένας τεράστιος όγκος γνώσης και προβληματισμού, μένει ανεκτίμητος και αναξιοποίητος από τους «επίσημους και αναγνωρισμένους» φορείς εκπαίδευσης. Όταν τα «εκπαιδευτικά» μας κριτήρια αποκτούν το χρώμα του χρήματος, η γνώμη μας αλλάζει… Όμως, ποια είναι τελικά η σωστή άποψη; Μέχρι να προκύψουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση τα κονδύλια για τα δημόσια φροντιστηριακά μαθήματα (ενισχυτική διδασκαλία, πρόσθετη διδακτική στήριξη), για το Υπουργείο Παιδείας, τα φροντιστήρια ήταν «άσκοπα» και «άχρηστα». Αμέσως μετά, μόλις τα κονδύλια άρχισαν να διατίθενται, τα φροντιστήρια (δεν τα ονομάσαμε βέβαια έτσι – βλάκες είμαστε;) έγιναν τόσο καλά και απαραίτητα, που σε πάρα πολλά σχολεία, γίνεται μάχη για να πειστούν οι μαθητές να τα παρακολουθήσουν… Ας μη σχολιάσουμε εδώ τις πλασματικές λίστες με τα ψεύτικα ονόματα και τις διδακτικές ώρες που δεν έγιναν ποτέ – αλλά, βέβαια, πληρώθηκαν… Θα μπορούσε να είναι μια ιστορία εξωφρενικής παράνοιας. Κι όμως, είναι μόνο η αλήθεια… Τα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης είναι απολύτως νόμιμοι και αναγνωρισμένοι εκπαιδευτικοί οργανισμοί. Για να αποκτήσουν άδεια ίδρυσης, οφείλουν να τηρήσουν πλήρως τις προδιαγραφές που έχει θέσει το Υπουργείο Παιδείας, ενώ το ίδιο Υπουργείο κάθε χρόνο ελέγχει και ανανεώνει την άδεια λειτουργίας τους. Παρόλα αυτά, το Υπουργείο Παιδείας δεν αναγνωρίζει το εκπαιδευτικό τους έργο!!! Ναι, σωστά καταλάβατε: Το Υπουργείο Παιδείας δεν αναγνωρίζει εκπαιδευτικούς οργανισμούς, στους οποίους το ίδιο δίνει άδεια λειτουργίας. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, 40, 45 ή 50 ετών σήμερα, οι οποίοι έχουν περάσει όλη τους τη ζωή σε φροντιστηριακές αίθουσες διδασκαλίας. Έχουν κάνει χιλιάδες ώρες μάθημα, έχουν μεταλαμπαδεύσει τη σκέψη και τη γνώση τους σε χιλιάδες Έλληνες μαθητές. Ολόκληρες γενιές νέων, κοντά τους κάλυψαν τις μαθησιακές τους ανάγκες, έλυσαν τις μαθητικές τους απορίες και μετατράπηκαν, από ευάλωτοι έφηβοι, σε συγκροτημένους ενήλικες, βιώνοντας τη χαρά της επιτυχίας. Η ζωή αυτών των δασκάλων είναι γεμάτη νεανικά χαμόγελα και γονικές ευχαριστίες. Και όμως… Για τα μέτρα του Υπουργείου Παιδείας, αυτοί οι άνθρωποι, δεν έχουν ούτε μια ώρα διδακτικής υπηρεσίας!!! Πληρώνουν, με μια βαριά ισόβια καταδίκη, το ιδιαζόντως ειδεχθές έγκλημα που διέπραξαν: Αν και Έλληνες, επέλεξαν – οι αθεόφοβοι ! – να μη γίνουν δημόσιοι υπάλληλοι… Όταν η υποκρισία περισσεύει… Πραγματικό περιστατικό από Αθηναϊκό σπίτι, κατοικία (πρώην) Υπουργού Παιδείας: Ο γιος του Υπουργού κάνει ιδιαίτερο μάθημα με τον μαθηματικό του (ο οποίος συνέβαινε να είναι και καθηγητής του στο σχολείο). Κάποια στιγμή ακούγεται από το διπλανό δωμάτιο ο ήχος της τηλεόρασης, με τη φωνή του Υπουργού Παιδείας (και πατέρα του παιδιού), ο οποίος με στόμφο δήλωνε μπροστά στις κάμερες: «Ήρθε επιτέλους η ώρα να πατάξουμε την παραπαιδεία…». Ο γιος – μαθητής, γυρνά κατακόκκινος στον καθηγητή του: «Μη δίνετε σημασία κύριε, σας παρακαλώ…». Ο μαθητής εργάστηκε σκληρά, προετοιμάστηκε σωστά, έδωσε εξετάσεις και πέρασε στο Πανεπιστήμιο. Αφού ολοκλήρωσε με επιτυχία τις σπουδές του, αποφάσισε να ακολουθήσει τα αχνάρια του πατέρα του. Σήμερα είναι βουλευτής. Ίσως αύριο να είναι Υπουργός Παιδείας. Του το ευχόμαστε. Ταυτόχρονα, ελπίζουμε, ως νέος άνθρωπος, να θυμάται, να διακρίνει και να αγαπά την αλήθεια… (6) Όταν η πολιτεία αναζητά «αποδιοπομπαίους τράγους»… Δεκέμβριος 1998. Απόσπασμα από ολοσέλιδη καταχώρηση του Υπουργείου Παιδείας στον ημερήσιο Ελληνικό τύπο: «Τα φροντιστήρια δεν είναι απαραίτητα για να ανταποκριθεί ο μαθητής στις ανάγκες του Ενιαίου Λυκείου» και λίγο παρακάτω «… όταν η διδασκαλία στην τάξη είναι επαρκής και η παρουσία και η προετοιμασία του μαθητή είναι συστηματική, δεν υπάρχει λόγος για φροντιστήρια. Το υπερβολικό άγχος για ό,τι καινούργιο και η κακή πληροφόρηση που οδηγούν στα φροντιστήρια έχουν κόστος και στον ελεύθερο χρόνο των παιδιών και στα οικονομικά των οικογενειών τους». Δεν είχαν περάσει ούτε δύο χρόνια από αυτήν την καταχώρηση, όταν το Υπουργείο Παιδείας ξεκίνησε μια άλλη εκστρατεία, αυτή τη φορά για να διαφημίσει τα δημόσια φροντιστήρια της ενισχυτικής διδασκαλίας και της πρόσθετης διδακτικής στήριξης. Φαίνεται πως, τελικά, ο «εχθρός» δεν ήταν το φροντιστήριο, αλλά το ιδιωτικό φροντιστήριο… Βέβαια, με την ίδια ακριβώς λογική, θα ανέμενε κανείς αντίστοιχες ανακοινώσεις από το Υπουργείο Υγείας για τα ιδιωτικά νοσοκομεία ή τους ιδιώτες γιατρούς, από το Υπουργείο Τύπου για τα ιδιωτικά – έντυπα και ηλεκτρονικά – μ.μ.ε και τους δημοσιογράφους που εργάζονται σε αυτά, από το Υπουργείο Μεταφορών & Τηλεπικοινωνιών για τις ιδιωτικές εταιρείες μεταφορών ή κινητής τηλεφωνίας, από τον ΕΟΤ για τα ιδιωτικά ταξιδιωτικά γραφεία και ξενοδοχεία, από…, από… Ο κατάλογος δεν έχει τέλος. Το ίδιο και ο παραλογισμός που τον γεννά… Σεπτέμβριος 2000. Στις τηλεοράσεις μας προβάλλεται διαφημιστικό σποτάκι στο οποίο το Υπουργείο Παιδείας προσπαθεί να πείσει τους χιλιάδες μαθητές που ετοιμάζονται να πάνε σχολείο ότι «το φροντιστήριο δε λέει». Φυσικά, όταν λέει «φροντιστήριο» δεν εννοεί… φροντιστήριο, αλλά «ιδιωτικό φροντιστήριο», αφού η ίδια πανάκριβη καμπάνια αποτελεί την εμπροσθοφυλακή του Υπουργείου Παιδείας, στην τεράστια μάχη που δίνεται, για να πεισθούν τα παιδιά να παρακολουθήσουν το φροντιστήριο που λειτουργεί στο σχολείο (ως ενισχυτική διδασκαλία ή πρόσθετη διδακτική στήριξη). Ο ανταγωνισμός ανάμεσα στο δημόσιο και στο ιδιωτικό, όχι μόνο δεν είναι κακός, όχι μόνο είναι θεμιτός, αλλά είναι επιθυμητός και καλοδεχούμενος, αφού μπορεί να οδηγήσει σε βελτίωση και τα δύο. Αρκεί βέβαια να ακολουθεί τους στοιχειώδεις, ανθρώπινους και πολιτικούς, κανόνες εντιμότητας και ηθικής… Γιατί, πως αλλιώς, εκτός από άηθες και ανέντιμο, μπορεί να χαρακτηριστεί το γεγονός ότι, η Ελληνική πολιτεία, χρησιμοποιεί χρήματα Ελλήνων φορολογούμενων πολιτών, για να στραφεί εναντίον τους; Γιατί, βέβαια, κάποια από τα χρήματα που δαπάνησε το Υπουργείο Παιδείας για να ασκήσει την εν λόγω επικοινωνιακή του πολιτική, ήταν χρήματα που προήλθαν από τη φορολόγηση των Ελλήνων φροντιστών, οι οποίοι, ακουσίως μεν, προφανώς δε, διέθεσαν τα χρήματά τους, για να οργανωθεί η εναντίον τους δυσφημιστική εκστρατεία… Επειδή οι λέξεις είναι σκέψεις… Και οι σκέψεις λένε πάντα την αλήθεια… «Παιδεία: Η συστηματική παροχή γνώσεων, η διαδικασία αγωγής που στοχεύει στην άνοδο του πνευματικού επιπέδου». «Σχολείο: Το ίδρυμα όπου παρέχεται παιδεία». «Εκπαίδευση: Η συστηματική διαδικασία μετάδοσης γνώσεων και ανάπτυξης δεξιοτήτων σχετικά με συγκεκριμένο αντικείμενο». «Εξετάσεις: Η δοκιμασία που αποσκοπεί στην αξιολόγηση των γνώσεων ή των δεξιοτήτων κάποιου». «Φροντιστήριο: το ιδιωτικό εκπαιδευτήριο που βοηθά τους μαθητές στα σχολικά ή πανεπιστημιακά μαθήματα και στις εξετάσεις τους». (Γ. Μπαμπινιώτη, Λεξικό της νέας Ελληνικής γλώσσας). |
  |